Resimlerimde figürle geleneksel dokular arasında kurduğum ilişki, geçmişle bugün arasında bir köprü niteliği taşıyor.Çalışmalarımda, kadın figürünü yalnızca bir portre olarak değil, aynı zamanda kültürel hafızayı taşıyan bir beden olarak ele aldım. Kullandığım detaylı desenler, özellikle Anadolu coğrafyasının zengin motif dünyasından ilham alıyor.Modelin sade ve duru ifadesiyle çevresini kuşatan yoğun renk ve motif zıtlığı, kimlik, aidiyet ve bireysellik üzerine bir sorgulama yaratıyor. Renkleri ve formları bilinçli olarak abartarak, gözün alışık olmadığı bir ritim kurmayı amaçladım. Bu ritim hem bir süsleme estetiği hem de zihinsel bir karmaşayı yansıtıyor.Her bir desenin, bir zamanlar elde işlenmiş olabileceğini hayal ederek tuvale aktardım; böylece dijital çağda kaybolmaya yüz tutan dokunma ve emek hissini yaşatmak istedim. Bu nedenle eserlerim yalnızca bakılan değil, hissedilen ve hatırlatan yüzeyler haline geliyor.