Resimlerimi kendi varolușumu sorguladığım sonsuz keyifli bir yol olarak görüyorum. Son zamanlarda Türk mitolojisinin derinliklerinden besleniyorum. Dağlar, kutsal ağaçlar, kuşlar ve Tanrıçalar gibi unsurlar, eserlerimde simgelerle hayat bulur. Mitolojik figürler, kadının evrensel ruhuyla birleşerek geçmişi günümüze taşır. Her resim, bir destanın parçası, zamanın ötesindeki bir anlatıdır. Tüm bunları yaşadığımız bu kapitalist çağda tekrar günyüzüne çıkarmayı ve kendi atasal geçmişimizi yeniden hatırlatmayı hedefliyorum. Buradan yola çıkarak kutsal toprak anamız Umay'ı temsilen 'Gaia'nın Kadınları' başlığıyla șekillendiriyorum. Gaia, doğanın bir metaforudur; yaratımın ve dönüşümün merkezidir. Kadın ve doğa, ayrılmaz bir bütündür. Ağaçların köklerinden bulutların hareketine kadar her șey, kadının iç dünyasının bir yansımasıdır. Kullandığım atmosfer zamansızlık izleyiciye sakin bir düşün alanı sunar. Gaia'nın kadınları, Türk mitolojisinin derinliklerinden doğar ve zamansız bir evreni şekillendirir. Her kadın bir efsanedir; doğanın gücüyle yoğurulmuş, ruhunda mitlerin fisıltlarını taşıyan bir yașam nehridir. Yalnızca birer figür değil; yaratıcı enerjinin, bilgeliğin ve gücün vücut bulmuș halleridir. Umay Ana, Ak Ana ve Ana Tanrıça gibi figürler doğanın kutsallığı ve büyüsüyle şekillenerek figürün yaratıcı enerjisiyle zamansız bir evrene köprü kurar. Kadınlar resimlerimde, yeniden hayat bulur ve doğanın sonsuzluğunda yankılanır. Her kadın, bir doğa parçasını ve bir hikâyeyi temsil eder; toprağın sabrını, suyun akışkanlığını ve gökyüzünün sınırsızlığını tașır. Tüm bu evrensel yaşam hali, terk ettiğimiz yuvamızı gerçekliğimizi tekrar günyüzüne çıkarmanın, hatırlamanın bir ifadesidir.