Batik, benim için yalnızca geleneksel bir üretim tekniği değil; kendi algım içinde özgürce hareket edebildiğim ve resimle düşünmenin başka bir yolunu açan bir ifade alanı. Kumaş yüzey, renk ve katmanla birlikte çalışan yaşayan bir hafızaya dönüşür. Üretimlerimde memleketimin doğasından, yaşadığım coğrafyadan, yerel yaşamdan ve içsel çağrışımlardan besleniyorum. Bazen bir figür, bazen bir bitki izi, bazen de yalnızca ritim duygusu işin çıkış noktası oluyor. Soyutlamalarım aracılığıyla, hayatın sertliğinden uzaklaşıp çocukluğumdan kalan saf duygulara, kaybedilen zamanların huzuruna ve sevgisine yaklaşmaya çalışıyorum. Batik tekniğini tekrar eden bir gelenek olarak değil, bugüne ait yeni bir görsel dil üretebilen dönüşebilir bir alan olarak görüyorum. Çalışmalarımda doğrudan anlatımdan çok, renk, iz ve doku aracılığıyla iz bırakan bir atmosfer kurmaya önem veriyorum. Benim için her eser, malzeme ile duygu, hafıza ile yüzey, gelenek ile bugünün bakışı arasında kurulan sessiz bir karşılaşmadır.