İstanbul’un kalbi Sultanahmet’te doğdum. Sanatla ilk temasım, beş yaşımda evimizin terasındaki çinileri içimden geldiği gibi turuncuya boyamamla başladı. O çocukça ama sezgisel dokunuş, aslında yıllar sonra anlam kazanan bir başlangıçtı. Çocukluğum ve gençliğim Sultanahmet Meydanı’nda, Çitlembik ağaçlarının dallarında ve tarihi taşların arasında geçti. Bu atmosfer, hafızamda kalıcı bir iz bıraktı. Mühendislik eğitimim ve yıllarca süren mimari proje çizimlerim bana teknik bir disiplin kazandırdı; fakat içimde hep renklerin çağrısı vardı. Yaklaşık yedi yıl önce, içimde biriken İstanbul’u tuvale aktarmaya başladım. Bu süreçte doğan “Girdap İstanbul” serim, yok olmaya yüz tutmuş tarihi dokuların renkler aracılığıyla yeniden doğuşunu konu alıyor. Şehrin gizemi, girdap formuyla resimlerime yansırken; bazen bir minarenin gölgesi, bazen bir taşın hafızası renklerin arasında yeniden hayat buluyor. Resimlerimde beliren renkli balıklar, bilinçaltımın suyla kurduğu bağın ve İstanbul’un kıyısız düşlerinin bir parçası. Buna eşlik eden bir diğer anlatı ise, anne-kız ve kuzu figürleriyle kurduğum bir hatırlama alanı... Buğday tarlalarının içinde yürüyen o üçlü, annemin sesiyle yankılanan bir anının izidir. Buğday, benim için toprağın hafızası, sevginin sade hali. Sanat, iç dünyamla dış dünyanın birleştiği, geçmişin ve şehrin katman katman çözülüp yeniden örüldüğü bir alan. İstanbul’un sokaklarından, annemin anılarından ve doğanın döngüsünden beslenen bu hikâyeyi tuvallere aktarmaya devam ediyorum.