Tunay Ateş 1988 yılında Aydın’da doğdum. Güzel sanatlar lisesinde başladığım sanat eğitimime, İzmir’de lisans düzeyinde Resim Öğretmenliği ile devam ettim. Sanatsal üretimim, yaşam ve ölüm kavramları etrafında şekillenir. Varlığın geçiciliği, her şeyin sürekli bir dönüşüm içinde olduğu düşüncesi işlerimin merkezindedir. Bu dönüşümün izlerini sürmek, insanın kendi sonluluğu karşısında verdiği tepkileri anlamak ve bu soruları görselleştirmek, resimlerimin temelini oluşturur. Kurgu ile gerçeklik arasındaki sınırları sorgulayan bir yaklaşım benimsiyorum. Her eser, yeni bir sorunun başlangıcı, bazen cevapsız bir arayışın durağıdır. Akrilik boya ile çalışıyor, doğayla iç içe bir yaşam ve düşünce süreci içinde üretmeye devam ediyorum. "Sorular cevaplardan daha kalıcıdır." Sanat pratiğim, yaşam ve ölüm arasındaki geçişkenliğe dair duyumsal, düşünsel ve görsel bir araştırmadır. Beni yönlendiren temel sorulardan biri şudur: Yaşam nedir? Bu, ne sadece biyolojik ne de yalnızca felsefi bir sorudur. Aynı zamanda varoluşun anlamına, canlılığın oluşuna ve yokluğun dokusuna dair içsel bir çağrıdır. Yaşamın kökeniyle ilgili bilimsel belirsizlikler –canlılığın nasıl başladığı, ne zaman başladığı ya da bir şeyin “yaşayan” kabul edilip edilemeyeceği– beni büyüler. Bu bilinmezliğin etrafında dönen kavramları, duygu ve düşüncelerle yoğrulmuş görsel bir dile dönüştürmeye çalışıyorum. Cevaplar değil, sorular üretmeye çalışıyorum. Sanatımın amacı bir açıklama sunmak değil, yeni bir algı aralığı açmaktır. Evrimsel süreçler, hücresel organizasyonlar, zamanın organik dokusu ve ölümün sessiz bilgeliği çalışmalarımda görünür hale gelir. Doğa ile bilim, duygu ile bilgi arasında bir köprü kurmayı amaçlarım. Her resmim, bir ara-geçiş alanıdır: varlıktan yokluğa, kimlikten bozunuma, bilinçten ilkel forma doğru uzanan bir sezgi haritasıdır. Malzemeyle ilişkim de bu düşünsel yaklaşımı taşır. Her çizgi, her katman ve her boşluk, canlılıkla cansızlık arasındaki sınırları sorgulamak için oradadır. Sanatımı, zamana karşı bir kayıt değil, zamanın kendisini hissettiren bir alan olarak düşünürüm. Bu nedenle üretim sürecim bir bulma değil, bir dönüşüm sürecidir. Sonuç olarak ben, görsel bir bilim insanı gibi davranırım: varsayım kurarım, gözlemlerim, sezgilerimi test ederim – ama tüm bu süreci içsel ve estetik bir düzleme taşırım. Sanatımın özü, cevapsız soruların yarattığı yankıda saklıdır. Sanat, yaşamın neden başladığını değil, onun niçin bu kadar muamma olduğunu anlatma biçimidir.