55-“6 Şubat”

Bu eseri 6 Şubat Türkiye depremine ithaf ettim. O gece sadece binalar yıkılmadı hatıralar, sesler ve umutlar da toprağın altında kaldı. Gökyüzü sanki susmuştu, hava toz ve keder kokuyordu. Ben o duyguyu renklerle yakalamak istedim: gri bir gökyüzü, dağılan siluetler ve kırmızı izler… Sanki görünmeyen bir âlem de uyanmıştı. O gece ruhlar da yardıma gelmişti. Bu tablo benim için sadece görsel bir çalışma değil. Bu, hatırlamak içindir. Unutmamak içindir. Acıyı estetikleştirmek için değil acıyı görünür kılmak içindir. Sanat bazen güzellik yaratmaz, tanıklık eder.Hayatın ne kadar kırılgan olduğunu ve toprağın bir anda her şeyi değiştirebildiğini o gece bize çok sert bir şekilde hatırlattı.