32- Araf

Siyah ile beyazın, varlık ile yokluğun, “hep” ile “hiç”in arasında asılı kalan bir an… Araf, kesinliğin olmadığı, duyguların yönünü kaybettiği o ince çizgide var olmayı anlatır. Dengenin kırılganlığıyla yüzleşen figür, bir yandan düşmemeye çalışırken diğer yandan ait olduğu yeri arar. Hareketin içindeki bu duraksama, izleyiciyi kendi içsel boşluklarıyla karşı karşıya bırakır. Sanatçının içsel gelgitleri sırasında tuvale yansıyan bu eser, kontrol ile teslimiyet arasında sıkışmış bir ruh hâlinin ifadesidir. Denge kurulan yer Araf’tır; belirsizlik ise hâlâ sürmektedir.