Gonca GÜNGÖR

Bu eser, bilimin, merakın ve insanın bilinmeyeni çözme arzusunun aynı atölyede buluştuğu sıra dışı bir dünya kuruyor. Dişliler, saatler, şişeler, kitaplar ve mekanik parçalar yalnızca birer detay değil; insan zihninin sürekli çalışan, ölçen, deneyen ve yeniden kuran tarafının sembolleri gibi. Merkezdeki mucit ise bu dünyanın tam ortasında, akıl ile hayal arasındaki ince çizgide duruyor. Yanındaki mekanik figür ve omzundaki renkli kuş, esere hem mizahi hem de masalsı bir karakter katarken, bütün kompozisyon eski dünyanın zanaatkârlığıyla geleceğin teknolojisini aynı hikâyede buluşturuyor. Sanki eser bize tek bir şeyi hatırlatıyor: İnsan, bilinmeyenden korkmak yerine onu anlamaya çalıştığı sürece, her atölye biraz laboratuvar, her merak biraz keşif ve her fikir yeni bir dünyanın başlangıcıdır.