20- Yeniden Doğacağını Hatırla

Sanat tarihinde insan hayatının faniliğini hatırlatmak amacıyla yaygın bir kullanımı olan Memento Mori (öleceğini hatırla) deyimini, yeniden doğuşu hatırlatmak üzerine ele aldım. Eskiden bir insan öldüğünde onu insan boyunda testilere cenin pozisyonunda yerleştirirlerdi; testiyi bir anne rahmi görürler ve ölen kişinin yeniden doğacağına inanırlardı. Doğumdan ölüme kadar uzanan bu süreçte de birden fazla kez ölüp yeniden doğarız. Bazen değişimler bize her ne kadar korkutucu gelse de görmezden gelmek yerine yüzleşmek dönüşüm için atacağımız ilk adımdır, belki en zor, en acılı ama en önemli olanıdır. Her ne kadar içerisine artık sığamasak da bize tanıdık gelen, bizi “güvende” tutan alandan çıkmayı gerekli görmeyebiliriz. Ancak yeni versiyonumuza alan açabilmek için eski olanı öldürmemiz gerekebilir. Kastettiğim elbette canice bir yaklaşım değil, bir yılan gibi eski derimizden sıyrılmamızdan ve aynı Toprak Ana Gaia gibi ihtiyaçlarımıza göre şekil almaktan bahsediyorum. Suçlayarak, eski versiyonun hatalarına odaklanıp eleştirerek, pişmanlık duyarak veya ondan utanarak değil; ders çıkararak, tecrübe olarak görerek, gelişime odaklı bir bakış açısıyla, şefkat ile yeniden doğuş ve büyüme gerçekleşir. Çünkü bizi bugüne getiren dündür, daha iyisinin olabileceğini görmemizi sağlayan bir önceki versiyondur. Atlas gibi sırtlandığımız geçmişin ağır yükünü bırakıp gölgelerimizle yüzleşmek adına yeraltına indiğimizde elinde meşale ve anahtar tutan kadın, Anadolu’nun kadim Tanrıçası Hecate yeraltına yaptığımız yolculukta yolumuzu aydınlatıp açacağımız kapıyı bize gösterecektir. Yeraltında ölüler olduğu kadar bütün zenginliklerin ve bereketin geldiği yer de orasıdır. Artık bize ait olmayan her şeyi, eski alışkanlıklarımızı, düşünce yapımızı, beslediğimiz duyguları orda bırakıp yeryüzüne geri geldiğimizde yeni benliğimizin hayat bulmasına izin veririz.